KRC uit Kantens doet het met ‘eigen jongens’: iedereen uit Kantens kan in Kantens voetballen

• Informatie vv KRC
• Voetbalvereniging Kantens de Robben Combinatie (KRC)
• Sportpark de Kooi
• Opgericht: 5 juni 1932 als vv Kantens, in 1953 zijn vv Kantens en vv de Robben uit Rottum gefuseerd (van vv de Robben is geen historische oprichtingsdatum te vinden).
• Eerste elftal: Zaterdag vijfde klasse E
• Jeugd: JO11 en JO9
• Overig: 45+, 35+, VR18+ (allen 7 tegen 7)
• Aantal leden: +- 125

Kantens, de plaats van de bijzonder uitziende voetbalvereniging KRC. Een gloednieuw kunstgrasveld ligt naast een kleine, verouderde kantine. Het veld is in 2023 nieuw aangelegd. Dat betekent niet dat iedereen er fan van is. Jurrien Smeltekop  is al ‘dik dertig’ jaar lid van KRC maar is geen fan van kunstgras in het algemeen en dus ook niet van het enige veld dat KRC (nog) heeft. ,,Ik heb liever gewoon gras, je moet het kunnen ruiken.’’

Toch is de aanleg van het kunstgrasveld een soort redding geweest voor de vereniging. De gemeente wilde het oude trainingsveld gebruiken als opslagplaats voor bouwmaterialen. Deze zijn nodig omdat er vele woningen in het dorp worden hersteld na aardbevingsschade. Uiteindelijk werd er een compromis gesloten: de gemeente kreeg extra grond in bezit, KRC ‘kreeg’ een nieuw kunstgrasveld zodat het trainingsveld overbodig werd.

Opnieuw actief in de standaardklasse

Dat een kleine vereniging die in de afgelopen vijftien jaar twee keer is gestopt met prestatief voetbal en sinds 2023 weer actief is in de standaardklasse de beschikking heeft tot een kunstgras veld is opvallend te noemen. Naast het feit dat er weer pril op niveau wordt gespeeld heeft KRC slechts zes teams, waar van één op een volledig veld speelt.

De plaatselijke voetbalvereniging draagt de prachtige naam vv KRC: Voetbalvereniging Kantens de Robben Combinatie. In 1953 fuseerden vv Kantens en de; prachtige clubnaam van de voetballers uit het naastgelegen Rottum, vv de Robben. Sinds het seizoen 2023/2024 is KRC weer actief in het standaardvoetbal, na jaren dat er geen prestatief voetbal werd gespeeld op Sportpark de Kooi.

Verouderde kantine, nieuw kunstgrasveld

Toch levert het kunstgrasveld de vereniging volgens voorzitter Brian Acosta genoeg op. ,,Tijdens het slechte weer vroegen buurtverenigingen of ze gebruik konden maken van onze velden. Die toestemming geven we dan; zo hebben zij er ook wat aan.’’

Aan de andere kant is de kantine verouderd of zelf oubollig te noemen. Het gebouwtje zelf is weliswaar knus, maar ook aan de kleine kant. Dusdanig klein dat de bestuurskamer en kleedkamer 4 aangebouwde keten zijn. ,,Er zijn al gesprekken geweest over de realisatie van een nieuw clubgebouw maar er is nog niets concreets,’’ geeft Acosta aan. ,,Voor het dorp én vereniging zou het goed zijn om een multifunctionele accommodatie te bouwen, maar dit is nog ver weg.’’ Vooralsnog voldoet de bestuurskamer ook nog wel, behalve dat de temperatuur gevoelsmatig richting het vriespunt gaat.

De flink verouderde kantine van KRC. Aan de linkerkant is de oude zeecontainer zichtbaar. Deze dient nu als bestuurskamer en aan de achterkant als kleedkamer. Foto: Marco Kuiper

Positieve ontwikkelingen

Het kunstgrasveld zou zo maar een boost kunnen zijn voor de dorpsvereniging. Na tien jaar zonder standaardelftal is het gelukt om weer een team in te schrijven in de A-categorie. ,,De reserveklasse werd toch wat te vrijblijvend. Met het standaardteam is die structuur er wel. We willen dit graag zo vasthouden en het liefst uitbreiden met een tweede elftal,’’ wenst Acosta.

Dat tweede elftal heeft KRC al jaren niet meer. Wel heeft de club een 45+, 35+ en een damesteam op de vrijdagavond. Qua jeugdteams is het aanbod ook niet groot: met een onder 11 en de onder 9 zou je zeggen dat er jeugdspelers uit Kantens buiten de boot vallen. Volgens Acosta is dit echter niet het geval. ,,Er wordt geen jeugdlid uit Kantens naar een andere vereniging gestuurd. Tot nu toe is het steeds gelukt om iedereen een plekje in een team te geven.’’

Sportief aanhaken

Op een vooral winderige zaterdagmiddag neemt KRC het op tegen Ezinge. Een normaal competitieduel in de standaard vijfde klasse. Het zijn echter wel de nummers twaalf en dertien van de competitie. De doelstelling van de vereniging; aansluiten bij de middenmoot volgens Acosta, lijkt een jaartje te moeten wachten. Alleen Ezinge houdt KRC van de laatste plaats af.

Of er verband is tussen de publieke belangstelling en de ranglijst is niet bekend. Wat wel bekend is, is dat er bijzonder weinig publiek op het sportpark is afgekomen. Bij vijftien man houdt het wel op; toch weinig voor een dorp met bijna 600 inwoners.

Het complex ligt direct gelegen aan het dorp. De nieuwe woningen zijn recent gebouwd vanwege aardbevingsschade. Foto: Marco Kuiper

Veel dubbele petten

In de basisopstelling bij de thuisploeg is Robin Ammeraal een van de meest opvallende namen. Niet vanwege zijn buitensporig goede (of slechte) kwaliteiten, maar vanwege zijn dubbelfunctie als selectiespeler en (wedstrijd)secretaris. Ammeraal, getogen in Kantens, is een van vele spelers die ook buiten het veld iets voor KRC betekenen. ,,Een groot deel van het bestuur en de organisatie is speler. Dat gaat natuurlijk van speler naar iets meer. Zoals bekend komen de vrijwilligers niet zelf aankloppen maar we proberen hen wel te stimuleren.’’

Gedurende de wedstrijd speelt Ammeraal een bescheiden rol. Hij valt niet op in het spel maar ontvangt vlak voor de rust bij een 1-0 voorsprong een gele kaart. Ezinge voert de tweede helft de druk op de Kanters, en winnen uiteindelijk met 1-3. De rode lantaarn wordt overgedragen aan KRC.

Verbondenheid

Toch is het resultaat van het eerste elftal niet het belangrijkste voor de dorpsvereniging. Net zoals in het verleden hoopt de club dat de jeugd blijft voetballen zodat er op termijn een nieuwe lichting doorstroomt naar de senioren. ,,Op dit moment komt negentig procent van de jeugdleden uit het dorp of net buiten de kern. Bij de senioren ligt dit percentage rond de zeventig,’’ legt Acosta uit. Dat maakt KRC volgens Ammeraal dan ook uniek: ,,Het voordeel is dat iedereen binnen een team elkaar goed kent, omdat ze al zo lang samen voetballen. Het nadeel is, in de jeugd, dat er verschil in leeftijden zijn. Dit zorgt ervoor dat er jongens van zeven jaar, maar ook van negen of tien, in hetzelfde team spelen.’’

Toch zien de mannen niets liever bij hun vereniging. Acosta neemt situaties van buurverenigingen als voorbeeld van hoe het ook kan gaan. ,,Er zijn ook verenigingen die een hoofdtrainer aanstellen die zijn ‘eigen’ spelers meeneemt. Als hij dan vertrekt dan gaan die spelers ook weer weg. Op de lange termijn levert dat niets op. Dat doen we dus ook niet.’’ Een kleine vriendengroep van drie á vier man worden wel geaccepteerd omdat zij makkelijker kunnen integreren binnen de vereniging.

Juist die verbondenheid met vereniging en dorp is wat KRC zoekt bij haar leden. Het spelletje zelf staat volgens Ammeraal dan ook op de tweede plaats. ,,Zolang we het redden met eigen jongens is het niet erg dat resultaten niet positief zijn. Het clubbelang, met daarin plaats voor iedereen uit Kantens en omstreken, gaat voor.’’